ସହରର କୋଳାହଳ ଠାରୁ ଦୂରରେ, ସେମାନଙ୍କ ଗୁପ୍ତ ଭେଟର ଅପେକ୍ଷା ଥିଲା ଅନନ୍ୟ। ରାହୁଲ ଲିଫ୍ଟରୁ ବାହାରି କରି ୨୦୫ ନମ୍ବର କୋଠରୀ ଆଡକୁ ଯିବାବେଳେ ତା’ର ହୃଦୟର ସ୍ପନ୍ଦନ ଅଧିକ ତୀବ୍ର ହୋଇ ଉଠୁଥିଲା। ଏହି କୋଠରୀ ଭିତରେ, ତା’ର ପ୍ରିୟା ପ୍ରିୟା ଅପେକ୍ଷା କରିଥିଲା, ଯିଏ ତା’ ଜୀବନର ଏକ ଅଲଗା ଅଧ୍ୟାୟ ଥିଲା। ଏହା ଥିଲା ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଗୁପ୍ତ ଭେଟ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଥର ଏକ ନୂଆ ଉତ୍ସାହ ଓ ରୋମାଞ୍ଚ ନେଇ ଆସୁଥିଲା। ରାହୁଲ ନିଜ ମନରେ ଭାବୁଥିଲା, ଏହା ହିଁ ତ ପ୍ରକୃତ “hotel room secret romance story”।
କବାଟ ଧୀରେ ଧୀରେ ଖୋଲିଲା। ଭିତରୁ ଆସୁଥିବା ମୃଦୁ ଆଲୋକ ଓ ସୁଗନ୍ଧ ରାହୁଲକୁ ଏକ ଭିନ୍ନ ଜଗତକୁ ନେଇଗଲା। ପ୍ରିୟା ହାଲୁକା ନୀଳ ରଙ୍ଗର ପୋଷାକରେ ଠିଆ ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ତା’ର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟକୁ ଆହୁରି ବଢ଼ାଉଥିଲା। ତା’ ଆଖିରେ ଏକ ଅଜଣା ଚମକ ଥିଲା, ଯାହା ରାହୁଲକୁ ଦେଖିବା ମାତ୍ରେ ଆହୁରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଉଠିଲା। ସେମାନଙ୍କର ଏହି ଗୁପ୍ତ ହୋଟେଲ ରୁମ୍ ଭିତରେ, ସମୟ ଯେପରି ଅଟକି ଯାଇଥିଲା।
“ରାହୁଲ, ତମେ ଆସିଗଲ!” ପ୍ରିୟା ଧୀରେ କହିଲା, ତା’ ସ୍ୱରରେ ଏକ ମଧୁରତା ଭରି ରହିଥିଲା।
ରାହୁଲ ତା’ ହାତ ଧରି କବାଟ ବନ୍ଦ କରିଦେଲା। “ପ୍ରିୟା, ମୁଁ କେତେ ସମୟ ଧରି ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତକୁ ଅପେକ୍ଷା କରିଥିଲି, ତୁମେ ଜାଣିନ।”
ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଚାହିଁଲେ, ସମସ୍ତ ସାଂସାରିକ ଚିନ୍ତା ଓ ବାଧାବନ୍ଧନକୁ ଭୁଲି। ସେମାନଙ୍କ ଆଖିରେ ଥିଲା ଅଗଣିତ କଥା, ଯାହା ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରକାଶ କରିବା ଅସମ୍ଭବ ଥିଲା।
ପ୍ରିୟା ଧୀରେ ଧୀରେ ରାହୁଲର ପାଖକୁ ଆସିଲା। “ମୁଁ ମଧ୍ୟ… ଏହି ଗୋପନୀୟତା, ଏହି ହୋଟେଲ ରୁମ୍, ଏହି ସମୟ… ସବୁକିଛି ଅଲଗା ଲାଗୁଛି।”
ରାହୁଲ ପ୍ରିୟାକୁ ନିଜ ବାହୁରେ ଜାବୁଡ଼ି ଧରିଲା। ତା’ର ନିଶ୍ୱାସ ପ୍ରିୟାର ଓଠକୁ ଛୁଇଁଲା। ସମୟ ସ୍ଥିର ହୋଇଯାଇଥିଲା। ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟର ସ୍ପନ୍ଦନ ଏକ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ଏହି କ୍ଷଣ ଥିଲା କେବଳ ସେମାନଙ୍କର, ସେମାନଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ଦୁନିଆର।
“ତମେ ଏତେ ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଉଛ ପ୍ରିୟା,” ରାହୁଲ ଫୁସ୍ଫୁସ୍ କରି କହିଲା।
ପ୍ରିୟା ଲାଜରେ ନିଜ ମୁଣ୍ଡ ନୁଆଁଇଲା, କିନ୍ତୁ ତା’ ଆଖିରେ ଥିବା ଚମକ ରାହୁଲର ନଜରରୁ ବର୍ତ୍ତି ପାରିନଥିଲା।
ସେମାନେ ଧୀରେ ଧୀରେ ସୋଫା ଉପରକୁ ଗଲେ, ସେଠାରେ ଏକ ବୋତଲ ରେଡ୍ ୱାଇନ୍ ଓ ଦୁଇଟି ଗ୍ଲାସ୍ ରଖାହୋଇଥିଲା। ରାହୁଲ ଗ୍ଲାସ୍ରେ ୱାଇନ୍ ଢାଳିଲା ଓ ପ୍ରିୟା ଆଡକୁ ବଢ଼ାଇଲା। ସେମାନେ ଏକାଠି ଏହି ଗୁପ୍ତ ମୁହୂର୍ତ୍ତର ଆନନ୍ଦ ନେଲେ। ୱାଇନ୍ର ନିଶା ଓ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରେମର ନିଶା ମିଶି ଏକ ଅପୂର୍ବ ଅନୁଭୂତି ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିଲା।
“ମୁଁ ଜାଣିଛି, ଏହା ସଠିକ୍ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ନିଜକୁ ଅଟକାଇ ପାରୁନାହିଁ,” ପ୍ରିୟା କହିଲା, ତା’ର ସ୍ୱରରେ ଏକ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ତା’ ଆଖି ରାହୁଲ ପାଇଁ ଥିବା ଭଲପାଇବାକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଥିଲା।
“ପ୍ରେମରେ କିଛି ଭୁଲ୍ କି ଠିକ୍ ନଥାଏ, ପ୍ରିୟା। କେବଳ ଭାବନା ଥାଏ,” ରାହୁଲ ପ୍ରିୟାର ହାତକୁ ଧରି ତା’ ଓଠରେ ଚୁମ୍ବନ ଦେଲା। ଏହି “hotel room secret romance story” ସେମାନଙ୍କ ଜୀବନରେ ଏକ ରହସ୍ୟମୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଯୋଡ଼ି ଦେଇଥିଲା।
ସେମାନେ ବାହାର ଦୁନିଆର ସମସ୍ତ ଚିନ୍ତାକୁ ଭୁଲି କେବଳ ପରସ୍ପର ଭିତରେ ହଜି ଯାଇଥିଲେ। ବାହାରେ ସହରର ଆଲୋକ ଝିଲ୍ମିଲ୍ ହେଉଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଭିତରେ ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟର ପ୍ରେମ ଜ୍ୟୋତିରେ ଆଲୋକିତ ଥିଲା। ରାହୁଲ ଧୀରେ ଧୀରେ ପ୍ରିୟାର କେଶକୁ ସାଉଁଳିଲା। ତା’ର ସ୍ପର୍ଶରେ ଏକ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ତରଙ୍ଗ ପ୍ରିୟା ଶରୀରରେ ଖେଳିଗଲା।
“ମୁଁ ତୁମକୁ ବହୁତ ଭଲ ପାଏ, ରାହୁଲ,” ପ୍ରିୟା କହିଲା।
“ମୁଁ ମଧ୍ୟ, ମୋ ପ୍ରିୟା,” ରାହୁଲ ଜବାବ ଦେଲା, ତା’ର ମୁହଁ ପ୍ରିୟାର ବେକରେ ବୁଡ଼ି ରହିଥିଲା।
ରାତି ଗଭୀର ହେବା ସହିତ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଦୂରତା କମିବାକୁ ଲାଗିଲା। ସେମାନେ ପରସ୍ପରର ବାହୁରେ, ସମସ୍ତ ସୀମାକୁ ଲଂଘି, ଏକ ଅନନ୍ତ ପ୍ରେମର ଅନୁଭୂତିରେ ହଜିଗଲେ। ଏହି ହୋଟେଲ ରୁମ୍ ସେମାନଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ପ୍ରେମର ସାକ୍ଷୀ ଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ ନିଜ ପ୍ରକୃତ ସ୍ୱରୂପରେ ପରସ୍ପରକୁ ପାଇଥିଲେ। ଏହି ରାତି ଥିଲା ଏକ ଅଲିଭା ସ୍ମୃତି, ଯାହା “hotel room secret romance story” ର ପ୍ରକୃତ ମହତ୍ତ୍ୱକୁ ପ୍ରମାଣିତ କରୁଥିଲା।
ସକାଳର ପ୍ରଥମ କିରଣ ଝରକା ଦେଇ ରୁମ୍ ଭିତରକୁ ଆସିଲା, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଏବେ ମଧ୍ୟ ପରସ୍ପରର ବାହୁରେ ଶୋଇଥିଲେ। ବାହାର ଦୁନିଆର ବାଧ୍ୟବାଧକତା ପୁଣି ଡାକିବା ଆରମ୍ଭ କରୁଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେହି କ୍ଷଣ ପାଇଁ, ସେମାନଙ୍କୁ କିଛି ମଧ୍ୟ ଚିନ୍ତା ନଥିଲା। ଏହି ଗୋପନୀୟତା, ଏହି ପ୍ରେମ, ସେମାନଙ୍କ ଜୀବନରେ ଏକ ମିଠା ରହସ୍ୟ ହୋଇ ରହିବ। ସେମାନେ ଜାଣିଥିଲେ ଏହି ପ୍ରେମ ଅନେକ ବାଧାବନ୍ଧନର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବ, କିନ୍ତୁ ଏହି ରାତିର ସ୍ମୃତି ସବୁଦିନ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ରହିଯିବ।
Leave a Reply