आजही प्रियाला आठवतं, ऑफिसच्या त्या शांत कोपऱ्यात, पहिल्यांदा तिची नजर त्याच्यावर स्थिरावली, आणि तिच्या मनात कसलातरी मोहक स्पर्श झाला. अर्जुन, त्यांचा नवीन मॅनेजर, त्याच्या बोलण्यात एक वेगळाच आत्मविश्वास होता, पण त्याच्या डोळ्यात प्रियाने काहीतरी शोधलं, जे फक्त तिच्यासाठी होतं. हे तर एका रोमँटिक लव्ह स्टोरी इन ऑफिसची सुरुवात होती, हे तिला तेव्हा कळलं नाही.
पहिल्या काही आठवड्यात त्यांच्या भेटी व्यावसायिक होत्या. मीटिंग रूममध्ये, प्रोजेक्टच्या चर्चेत, त्यांच्या बोलण्यातून अधिकृतता जाणवत होती, पण त्यांच्या नजरेतील खेळ कधीच थांबले नाहीत. एका दुपारी, जेवणाच्या वेळेत प्रिया पॅन्ट्रीत कॉफी बनवत होती. अर्जुन तिथे आला. “माझ्यासाठीही एक कॉफी करशील, प्रिया?” त्याचा आवाज नेहमीप्रमाणे शांत पण अधिकारयुक्त होता, पण त्यात एक अदृश्य आर्जव होतं.
“नक्कीच, अर्जुन,” प्रियाने हळूच उत्तर दिलं, तिचा हात कॉफी मगकडे वळला. कॉफी बनवताना त्यांचे खांदे एकमेकांना हलकेच घासले. एक थरथर तिच्या शरीरातून गेली. “सॉरी,” अर्जुन कुजबुजला, पण त्याच्या आवाजात खेद नव्हता, तर एक अस्फुट उत्सुकता होती. प्रियाने त्याच्याकडे पाहिलं. त्याचे डोळे तिच्या डोळ्यात खोलवर शिरले, जणू काही ते तिच्या आत्म्याचा ठाव घेत होते. त्या एका क्षणासाठी, ऑफिसची गडबड, नियम, सारे काही विसरून ते दोघेच एका वेगळ्या जगात हरवले.
पुढील काही दिवसांत त्यांची जवळीक वाढू लागली. एका महत्त्वाच्या प्रोजेक्टवर त्यांना एकत्र काम करावं लागलं. उशिरा रात्रीपर्यंत ऑफिसमध्ये थांबणं, एकत्र डिनर करणं हे त्यांच्या रोजच्या दिनचर्येचा भाग बनलं. एका रात्री, ऑफिसमध्ये कुणीच नव्हतं. फक्त ते दोघेच, मूकपणे त्यांच्या लॅपटॉपवर काम करत होते. अचानक प्रियाच्या लॅपटॉपमध्ये काहीतरी अडचण आली. “काय झालं?” अर्जुन तिच्या बाजूला आला, त्याचा सुगंध तिला वेढून टाकत होता.
“माझा लॅपटॉप हँग झालाय,” प्रिया म्हणाली, तिच्या आवाजात किंचित हताशा होती.
अर्जुन तिच्या खुर्चीच्या मागे उभा राहिला, आपले हात तिच्या कीबोर्डवर हलवताना त्याचे बोट तिच्या बोटांना हलकेच स्पर्शून गेले. एक वीज तिच्या शरीरातून सळसळली. “आता ठीक झालं पाहिजे,” त्याने हळूच तिच्या कानाजवळ कुजबुजले. त्याच्या उष्ण श्वासामुळे तिच्या मानेवर रोमांच उभे राहिले.
प्रियाने मागे वळून पाहिले. त्यांचे चेहरे इतके जवळ होते की, त्यांच्या श्वासांची उष्णता एकमेकांना जाणवत होती. अर्जुनचे डोळे तिच्या ओठांवर स्थिरावले. त्या क्षणी तिला वाटलं की, ‘हो, मला वाटतंय, आपल्या ऑफिसमध्ये एक रोमँटिक लव्ह स्टोरी इन ऑफिस सुरू झालीये.’
“प्रिया…” अर्जुनच्या आवाजात एक अनिश्चितता होती, जणू काही तो स्वतःला आवरण्याचा प्रयत्न करत होता.
प्रियाने हळूच त्याचे ओठ दाबत, “शांत,” असं खुणावलं. तिच्या बोटांचा स्पर्श त्याच्या ओठांना होताच, त्याने तिचा हात पकडला. त्याच्या बोटांनी तिच्या तळहातावरून एक हळुवार रेषा ओढली. ती रेषा तिच्या हृदयातून गेली. त्या स्पर्शात एक अनामिक ओढ होती, एक अतृप्त इच्छा होती, जी ऑफिसच्या भिंतींच्या आत दडून बसली होती.
तो स्पर्श, ती नजर, ते शब्द नसलेले संवाद… त्यांनी ऑफिसच्या चौकटीपलीकडे एक वेगळंच नातं विणलं. दुसऱ्या दिवशी सकाळी, ऑफिसमध्ये नेहमीप्रमाणे कामकाज सुरू होतं. अर्जुन आणि प्रिया एकमेकांकडे पाहिले. त्यांच्या चेहऱ्यावर व्यावसायिक हास्य होतं, पण डोळ्यात एक गूढ चमक होती. ती चमक सांगत होती की, ही केवळ एक ऑफिसची कहाणी नव्हती, तर एक अविस्मरणीय रोमँटिक लव्ह स्टोरी इन ऑफिस होती, जी आता नुकतीच सुरू झाली होती आणि तिचं भविष्य किती सुंदर असेल याची कल्पना फक्त ते दोघेच करू शकत होते.
Leave a Reply