ସହରର କୋଳାହଳରୁ ବହୁ ଦୂରରେ, ଜାମୁକୋଳିଆ ସନ୍ଧ୍ୟାର ଏକ ନୀରବତା ସେମାନଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲା। ଅଭି ଏବଂ ପ୍ରିୟା ଗାଡ଼ିରୁ ଓହ୍ଲାଇ କେରଳର ପଶ୍ଚିମଘାଟ ପର୍ବତମାଳା ମଧ୍ୟରେ ଲୁଚି ରହିଥିବା ସେହି ଅତି ସୁନ୍ଦର ରିସର୍ଟର ପ୍ରବେଶପଥ ଆଡକୁ ଚାହିଁଲେ। ସେମାନଙ୍କ ଆଖିରେ ଏକ ଅଭୁଲା ଆନନ୍ଦର ଚମକ ଥିଲା। ଏହା କେବଳ ଏକ ଛୁଟି ନଥିଲା, ଏହା ଥିଲା ସେମାନଙ୍କର ସ୍ୱପ୍ନର **ରୋମାଣ୍ଟିକ ଗେଟୱେ କପଲ୍ ଷ୍ଟୋରୀ**ର ଆରମ୍ଭ, ଯେଉଁଥିରେ ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ପୁଣି ଥରେ ଆବିଷ୍କାର କରିବାକୁ ଚାହିଁଥିଲେ।
ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ କରାଗଲା ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଭିଲାକୁ ନିଆଗଲା। ଭିତରକୁ ପଶିବା ମାତ୍ରେ, ସେମାନେ ଏହାର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରେ ମୋହିତ ହୋଇଗଲେ। କାଠର ଚଟାଣ, ବଡ଼ ବଡ଼ ଝରକା ଯାହା ବାହାରର ଶ୍ୟାମଳିମାକୁ ଭିତରକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିଲା, ଏକ ବଡ଼ ଆରାମଦାୟକ ଖଟ ଏବଂ ସବୁଠୁ ମୋହିତ କରୁଥିବା ଦୃଶ୍ୟ – ବାଲକୋନିରୁ ଦୂରରେ ଲମ୍ବିଥିବା ସବୁଜ ଉପତ୍ୟକା ଏବଂ କୁହୁଡ଼ିରେ ଢାଙ୍କି ହୋଇ ରହିଥିବା ପାହାଡ଼। ଏଠାରେ ସବୁକିଛି ପ୍ରକୃତିର ନିରବତା ସହିତ ଏକାକାର ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ଅଭି ପ୍ରିୟାଙ୍କ ହାତକୁ ଧରି ନିଜ ଆଡକୁ ଟାଣିଲେ। ପ୍ରିୟା ଅଭିଙ୍କ ଛାତିରେ ମୁଣ୍ଡ ରଖି ନିଜ ଆଖି ବନ୍ଦ କରିଦେଲେ, ଯେମିତି ସେ ଏହି କ୍ଷଣକୁ ଅନୁଭବ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ। “କେତେ ସୁନ୍ଦର ଏ ଜାଗା,” ପ୍ରିୟା ଧୀର ସ୍ୱରରେ କହିଲେ। ଅଭି ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡକୁ ସ୍ନେହରେ ଆଉଁସି ଦେଲେ। “ତୁମେ ଏଠି ଥିବାରୁ ଏହା ଆହୁରି ସୁନ୍ଦର, ପ୍ରିୟା।” ତାଙ୍କ ସ୍ୱରରେ ଗଭୀର ପ୍ରେମର ସ୍ପର୍ଶ ଥିଲା, ଯାହା ପ୍ରିୟାଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ଛୁଇଁଗଲା। ସେ ଉପରକୁ ଚାହିଁଲେ ଏବଂ ଅଭିଙ୍କ ଆଖିରେ ହଜିଗଲେ।
ସନ୍ଧ୍ୟା ଗଭୀର ହେବା ସହିତ ସେମାନେ ରିସର୍ଟର ରେଷ୍ଟୁରାଣ୍ଟକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ମହମବତୀର ମିଠା ଆଲୁଅ ଏକ ରୋମାଣ୍ଟିକ ପରିବେଶ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା। ସେମାନେ ପରସ୍ପରର ଆଖିକୁ ଚାହିଁଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଅନେକ କଥା ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରହିଥିଲା। ଅଭି ଟେବୁଲ ତଳୁ ପ୍ରିୟାଙ୍କ ହାତକୁ ଧରିଲେ, ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗୁଳିଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରିୟାଙ୍କ ଚର୍ମ ଉପରେ ଏକ ମୃଦୁ ସ୍ପର୍ଶ ଦେଇଗଲା। ପ୍ରିୟାଙ୍କ ଦେହରେ ଏକ ଶିହରଣ ଖେଳିଗଲା। ସେ ଜାଣିଥିଲେ ଏହି ଗେଟୱେ କେବଳ ଏକ ଛୁଟି ନୁହେଁ, ଏହା ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରେମର ପୁନରୁଦ୍ଧାର।
ରାତ୍ରି ଭୋଜନ ପରେ, ସେମାନେ ନିଜ ଭିଲାକୁ ଫେରିଲେ। ବାହାରେ ପବନର ମୃଦୁ ଶବ୍ଦ ଏବଂ ଝିଙ୍କାରୀର ରାବ ଶୁଭୁଥିଲା। ଭିତରେ, କେବଳ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରଶ୍ୱାସର ଶବ୍ଦ, ଯାହା ଧୀରେ ଧୀରେ ଗଭୀର ହେଉଥିଲା। ପ୍ରିୟା ଅଭିଙ୍କ ବାହୁରେ ନିଜକୁ ହଜାଇ ଦେଲେ, ତାଙ୍କ ସୁଗନ୍ଧରେ ନିଶ୍ୱାସ ନେଲେ। “ଏହି **ରୋମାଣ୍ଟିକ ଗେଟୱେ କପଲ୍ ଷ୍ଟୋରୀ**ଟି ମୋ ଜୀବନର ସବୁଠୁ ସୁନ୍ଦର ଅଧ୍ୟାୟ ହୋଇ ରହିବ,” ସେ କହିଲେ, ଅଭିଙ୍କ କାନ ପାଖରେ ଫୁସ୍ଫୁସ୍ କରି। ଅଭି ତାଙ୍କୁ ଆହୁରି ଜୋରରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ, ପ୍ରିୟାଙ୍କ ଚୁଟିରେ ଓଠ ରଖିଲେ।
ଅଭି ପ୍ରିୟାଙ୍କ ମୁହଁକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇଲେ। ତାଙ୍କ ଆଖିରେ ଏକ ଗଭୀର ଇଚ୍ଛା ପ୍ରତିଫଳିତ ହେଉଥିଲା, ଯାହା ପ୍ରିୟାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଝଡ଼ ସୃଷ୍ଟି କଲା। ସେ ଧୀରେ ଧୀରେ ପ୍ରିୟାଙ୍କ ଓଠକୁ ଚୁମ୍ବନ ଦେଲେ। ସେହି ଚୁମ୍ବନରେ ଦୀର୍ଘ ଦିନର ଅପେକ୍ଷା, ନିବିଡ଼ ପ୍ରେମ ଏବଂ ଅଗଣିତ ଭାବନା ଭରି ରହିଥିଲା। ସମୟ ସେଇଠି ଅଟକି ଯାଇଥିଲା। ସେମାନେ ପରସ୍ପର ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ହଜି ଯାଇଥିଲେ, କେବଳ ଏହି କ୍ଷଣର ଅନୁଭୂତିରେ ବଞ୍ଚୁଥିଲେ, ଯେଉଁଠି ସେମାନେ ଏକାକାର ହୋଇଯାଇଥିଲେ।
ପରଦିନ ସକାଳେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଝରକା ଦେଇ ଭିତରକୁ ଆସି ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା। ପ୍ରିୟା ଅଭିଙ୍କ ବାହୁରେ ଶୋଇଥିଲେ, ମୁହଁରେ ଏକ ମିଠା ହସ ଥିଲା। ସେ ଆଖି ଖୋଲି ମୁହଁରେ ଏକ ମିଠା ହସ ନେଇ ଅଭିଙ୍କୁ ଚାହିଁଲେ। ଅଭିଙ୍କ ନିଦ ଭାଙ୍ଗିଲା। ସେ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ଆହୁରି ପାଖକୁ ଟାଣି ଆଣିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ କପାଳରେ ଏକ ଚୁମ୍ବନ ଦେଲେ। ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରେମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନୂଆ ରୂପ ନେଇଥିଲା, ଏକ ଅଗ୍ନି ପରି ଜଳୁଥିଲା। ଏହି **ରୋମାଣ୍ଟିକ ଗେଟୱେ କପଲ୍ ଷ୍ଟୋରୀ** ସେମାନଙ୍କ ଜୀବନରେ ଏକ ଅଭୁଲା ସ୍ମୃତି ହୋଇ ରହିବ ବୋଲି ସେମାନେ ଜାଣିଥିଲେ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କୁ ଭବିଷ୍ୟତରେ ଆହୁରି ଏପରି ଅନେକ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା ଦେବ।
Leave a Reply