ਦਫ਼ਤਰ ਦਾ ਗੁਪਤ ਇਸ਼ਕ: ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਪੜ੍ਹਤ

ਰਾਤ ਦੇ ਨੌਂ ਵੱਜ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਤੇ ਪ੍ਰੀਆ ਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਦਫ਼ਤਰ ਦੀ ਖ਼ਾਮੋਸ਼ੀ ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁਣਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਫਾਈਲ ਵਿੱਚ ਉਲਝੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਦਾ ਮਨ ਬੇਚੈਨ ਸੀ, ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਇੱਥੇ ਹੈ। ਅਰਜੁਨ, ਉਸਦਾ ਬੌਸ, ਜਿਸਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਹਰ ਵੇਲੇ ਉਸਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਖਿੱਚ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਸੀ।

ਅਚਾਨਕ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ‘ਤੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਖੜਕਾਹਟ ਹੋਈ। ਪ੍ਰੀਆ ਨੇ ਸਿਰ ਚੁੱਕਿਆ, ਤੇ ਦੇਖਿਆ ਅਰਜੁਨ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ। ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਗਹਿਰਾਈ ਸੀ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰੀਆ ਹੀ ਸਮਝ ਸਕਦੀ ਸੀ। “ਅਜੇ ਤੱਕ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਪ੍ਰੀਆ?” ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਘੱਟ ਤੇ ਨਰਮ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਗੁਪਤ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਵਾਹਕ ਹੋਵੇ।

“ਬੱਸ, ਇਹ ਫਾਈਲ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਸਰ,” ਪ੍ਰੀਆ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਕੰਬਣਾਹਟ ਸੀ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਰਵਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕੱਲੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ।

ਅਰਜੁਨ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਤੇ ਪ੍ਰੀਆ ਦੀ ਡੈਸਕ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਦੇ ਅਤਰ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ਬੂ ਨੇ ਪ੍ਰੀਆ ਦੇ ਸਾਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ। “ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਘਰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।” ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਪਰ ਉਸਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਪ੍ਰੀਆ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ‘ਤੇ ਟਿਕੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਹੀ ਕਹਾਣੀ ਬਿਆਨ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।

“ਮੈਂ… ਮੈਂ ਬੱਸ ਚਲਦੀ ਹਾਂ,” ਪ੍ਰੀਆ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਕਲਮ ‘ਤੇ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜੀਆਂ ਗਈਆਂ।

ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ ਤੇ ਪ੍ਰੀਆ ਦੇ ਹੱਥ ‘ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੀ ਛੋਹ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਲੱਗੀ, ਤੇ ਪ੍ਰੀਆ ਦੀ ਨਬਜ਼ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ। “ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ, ਪ੍ਰੀਆ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।” ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਇਸ਼ਕ ਸੀ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰੀ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਸੀ।

ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਇਹ ਰਿਸ਼ਤਾ, ਇੱਕ ਸੱਚਮੁੱਚ **secret office romance short read** ਸੀ, ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਪੜ੍ਹਤ ਜਿਸਦੀ ਕਹਾਣੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦੀ ਸੀ। ਚੋਰੀ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ, ਅਛੂਹੇ ਅਹਿਸਾਸ, ਤੇ ਲੁਕੀਆਂ ਮੁਸਕਰਾਹਟਾਂ – ਇਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਸੀ।

“ਅਰਜੁਨ…” ਪ੍ਰੀਆ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੇ ਕਿਹਾ, ਉਸਦੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੇਚੈਨੀ ਸੀ।

“ਸ਼ਸ਼ਸ਼,” ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲੀ ਪ੍ਰੀਆ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ‘ਤੇ ਰੱਖੀ। ਉਸਦੀ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਅੱਗ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਪ੍ਰੀਆ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੀ ਸੀ। “ਕਦੇ-ਕਦੇ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੀ ਸੁਣਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ‘ਗ਼ਲਤ’ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ।”

ਦਫ਼ਤਰ ਦੀ ਖ਼ਾਮੋਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੀ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ। ਅਰਜੁਨ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਹੋਇਆ, ਇੰਨਾ ਕਿ ਪ੍ਰੀਆ ਉਸਦੇ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਗਰਮਾਹਟ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੇ ਪ੍ਰੀਆ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ, ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੀਨੇ ਨਾਲ ਲਗਾ ਲਿਆ। ਪ੍ਰੀਆ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ, ਉਸਦੀ ਬਾਹਾਂ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਕੱਸ ਗਈਆਂ। ਇਹ ਉਹ ਲਮਹਾ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਆਲਿੰਗਨ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਸੀ।

ਉਸਨੇ ਪ੍ਰੀਆ ਦੇ ਮੱਥੇ ‘ਤੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੇ ਚੁੰਮਿਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਸਰਗੋਸ਼ੀ ਕੀਤੀ, “ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਪ੍ਰੀਆ।”

ਪ੍ਰੀਆ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੰਝੂ ਵਹਿ ਤੁਰੇ। “ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਅਰਜੁਨ।” ਉਸਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਇਹ ਰਿਸ਼ਤਾ, ਇੱਕ **secret office romance short read** ਵਾਂਗ, ਕਿੰਨਾ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਤੇ ਮਨਮੋਹਕ ਸੀ। ਦਫ਼ਤਰ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਜਿੱਥੇ ਕੰਮ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਣਕਹੀ ਕਹਾਣੀ ਪਲ ਰਹੀ ਸੀ।

ਉਹ ਕੁਝ ਪਲਾਂ ਲਈ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੁੜੇ ਰਹੇ, ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ ਹੌਲੀ ਜਿਹੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟਿਆ, ਪਰ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਿਆਰ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। “ਕੱਲ੍ਹ ਮਿਲਦੇ ਹਾਂ,” ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਇੱਕ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਨਾਲ।

ਪ੍ਰੀਆ ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ, “ਕੱਲ੍ਹ ਮਿਲਦੇ ਹਾਂ, ਸਰ।” ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਅਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਸਮਝੌਤਾ ਸੀ। ਦਫ਼ਤਰ ਦੇ ਖ਼ਾਲੀ ਗਲਿਆਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦੇ ਹੋਏ, ਪ੍ਰੀਆ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ, ਇਹ **secret office romance short read**, ਹੁਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਹਰ ਨਵੇਂ ਦਿਨ ਨਾਲ ਹੋਰ ਡੂੰਘੀ ਤੇ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਹੁੰਦੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਉਸਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ‘ਤੇ ਤਾਲਾ ਲਗਾਇਆ ਤੇ ਸਟਾਰਲਾਈਟ ਵਿੱਚ ਘਰ ਲਈ ਚੱਲ ਪਈ, ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਗੁਪਤ ਪਿਆਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਛਪ ਗਿਆ ਸੀ।