ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਚਮਕ ਸੀ ਜੋ ਅਮਰਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਕਲਾਇੰਟ ਪ੍ਰੈਜ਼ੇਨਟੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ ਸੀ। ਰੋਹਨ, ਉਸਦਾ ਨਵਾਂ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਮੈਨੇਜਰ, ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਅਮਰਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਸਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਖਿੱਚ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਵਾਂ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਕੰਪੇਨ, ‘ਦਿ ਫਿਊਚਰ ਫਰੇਮ’, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੰਟਿਆਂਬੱਧੀ ਇਕੱਠੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਕਸਰ ਦੇਰ ਰਾਤ ਤੱਕ ਜਦੋਂ ਦਫ਼ਤਰ ਦੀਆਂ ਲਾਈਟਾਂ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ।
“ਅਮਰਾ, ਇਹ ਡਾਟਾ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ,” ਰੋਹਨ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਡਾਟਾ ਸ਼ੀਟ ਵੱਲ ਵੇਖਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, ਪਰ ਉਸਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਕੁਝ ਪਲਾਂ ਲਈ ਅਮਰਾ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ‘ਤੇ ਟਿਕ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਅਮਰਾ ਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸਦੇ ਗੱਲ੍ਹ ਗਰਮ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਹੋਰ ਸੀ, ਇੱਕ ਅਣਕਹੀ ਉਮੀਦ, ਇੱਕ ਛੁਪੀ ਹੋਈ ਭਾਵਨਾ। ਉਹ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਚੁੱਪ ਰਹੇ, ਦਫ਼ਤਰ ਦੀ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਏ.ਸੀ. ਦੀ ਘੱਟ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ।
ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਪਤ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਹੋਰ ਵਧ ਗਈਆਂ। ਕਦੇ ਕੌਫੀ ਮਸ਼ੀਨ ‘ਤੇ, ਕਦੇ ਲਿਫਟ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਰੁਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਅਣਕਹੀ ਕਹਾਣੀ ਛੁਪੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਦੇਰ ਤੱਕ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਇੱਕ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਪਿਆ। ਦਫ਼ਤਰ ਅਚਾਨਕ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਪਲ ਦੀ ਘਬਰਾਹਟ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰੋਹਨ ਦਾ ਹੱਥ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਅਮਰਾ ਦੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਵਧਿਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਏ। ਉਸਦੀ ਛੋਹ ਨੇ ਅਮਰਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦੌੜਾ ਦਿੱਤੀ।
“ਡਰਨਾ ਨਹੀਂ, ਅਮਰਾ। ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ,” ਉਸਨੇ ਨੀਵੀਂ, ਹੌਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਮਰਾ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਲਾਈਟਾਂ ਜਗੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਅਜੇ ਵੀ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਾਰ, ਕੋਈ ਸ਼ਰਮ ਜਾਂ ਝਿਜਕ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੁੱਧ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਅਣਕਿਹਾ ਪਿਆਰ ਸੀ। ਅਮਰਾ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਹ ਉਹ ਪਲ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ **ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਲਵ ਸਟੋਰੀ ਇਨ ਆਫਿਸ** ਨੇ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਮੋੜ ਲਿਆ ਸੀ।
“ਅਮਰਾ,” ਰੋਹਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕਰੀਬ ਆਉਂਦਿਆਂ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ, ਉਸਦੇ ਨਰਮ ਸਾਹ ਅਮਰਾ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ‘ਤੇ ਪੈ ਰਹੇ ਸਨ। “ਮੈਂ ਕਾਫੀ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ… ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ।”
ਅਮਰਾ ਦਾ ਦਿਲ ਜ਼ੋਰ-ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੜਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। “ਮੈਂ ਵੀ,” ਉਸਨੇ ਬਸ ਇੰਨਾ ਹੀ ਕਿਹਾ, ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੰਬ ਰਹੀ ਸੀ।
ਰੋਹਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਅਮਰਾ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ‘ਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਉਸਦੇ ਨਰਮ ਗੱਲ੍ਹ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ। ਉਸਨੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਆਪਣੇ ਹੋਠ ਉਸਦੇ ਹੋਠਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਦਫ਼ਤਰ ਦੀ ਥਕਾਵਟ, ਸਾਰੀ ਚਿੰਤਾ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ। ਇਹ ਇੱਕ ਕੋਮਲ, ਭਾਵੁਕ ਚੁੰਮਣ ਸੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਬੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲੈ ਆਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰ ਦਫ਼ਤਰ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੂਬਸੂਰਤ ਰਾਜ਼ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ, ਦਫ਼ਤਰ ਆਮ ਵਾਂਗ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਅਮਰਾ ਅਤੇ ਰੋਹਨ ਲਈ, ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਚਮਕ ਸੀ, ਇੱਕ ਸਾਂਝੀ ਸਮਝ। ਜਦੋਂ ਰੋਹਨ ਨੇ ਅਮਰਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਫਾਈਲ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਕੁਝ ਪਲਾਂ ਲਈ ਟਕਰਾਏ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਿੱਠਾ ਕਰੰਟ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੌੜ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਹ **ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਲਵ ਸਟੋਰੀ ਇਨ ਆਫਿਸ** ਹੁਣੇ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੁਝ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਹੁਣ, ਹਰ ਸਵੇਰ ਦਫ਼ਤਰ ਆਉਣਾ, ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਉਮੀਦ, ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਪਿਆਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਫ਼ਤਰ ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ ਕੰਮ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਆਲ੍ਹਣਾ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇੱਕ ਮਿੱਠੀ **ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਲਵ ਸਟੋਰੀ ਇਨ ਆਫਿਸ** ਸੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਭਰ ਯਾਦ ਰਹੇਗੀ।
Leave a Reply