ಅತ್ತಿಗೆ Story 1 in Kannada

ಮಳೆಯ ಹನಿಗಳು ಕಿಟಕಿಯ ಗಾಜಿನ ಮೇಲೆ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಕಣ್ಣೀರಿನಂತೆ ಜಾರುತ್ತಿದ್ದವು. ಹೊರಗಿನ ಮಂಜು ಮುಸುಕಿದ ವಾತಾವರಣ, ಒಳಗೆ ಕಮಲಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಒಂದು ಬಗೆಯ ತಣ್ಣಗೆ ಹರಡಿದ್ದ ಭಾವನೆ. ಸಂಜೆ ಐದರ ಸಮಯ, ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಮಲಳು ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಬಜ್ಜಿಯ ವಾಸನೆಗೆ ಆಯಾಸಗೊಂಡಿದ್ದಳು. ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತು ಅತಿಥಿಗಳು ಬರುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿದ್ದಳು. ಗಂಡ, ರಮೇಶ, ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಹೊರಗಡೆ ಹೋಗಿದ್ದರು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಕಮಲಳು ಮತ್ತು ಅವಳ ಗಂಡನ ಅಕ್ಕ, ಸುಮತಿ ಮಾತ್ರ ಇದ್ದರು. ಸುಮತಿ, ಕಮಲಳಿಗಿಂತ ಐದು ವರ್ಷ ಹಿರಿಯಳು. ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಅಕ್ಕ-ತಂಗಿಯಂತೆ ಬಾಂಧವ್ಯ. ಆದರೆ, ಆ ಬಾಂಧವ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಂದು ಒಂದು ಹೊಸ, ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಸ್ಪರ್ಶ ಸೇರಿತ್ತು.

ಸುಮತಿ, ತನ್ನ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಪುಸ್ತಕ ಓದುತ್ತಿದ್ದಳು. ಮಳೆಯ ಕರ್ಕಶ ಶಬ್ದ, ಪುಸ್ತಕದ ಪುಟ ತಿರುವಿನ ಸದ್ದು, ಇವೆರಡರ ನಡುವೆ ಸುಮತಿಯ ಮನಸ್ಸು ಏನೋ ಹುಡುಕುತ್ತಿತ್ತು. ಕಮಲಳು ಬಜ್ಜಿಯ ತಟ್ಟೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಸುಮತಿಯ ಕೋಣೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೋದಳು. ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟಿದಾಗ, ಸುಮತಿ ಪುಸ್ತಕದಿಂದ ತಲೆ ಎತ್ತಿ ನೋಡಿದಳು. ಕಮಲಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಆಯಾಸ, ಆದರೆ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಮಿನುಗು. "ಅತ್ತಿಗೆ, ಬನ್ನಿ, ಬಜ್ಜಿಯೆಲ್ಲ ರೆಡಿಯಾಗಿದೆ," ಎಂದಳು ಕಮಲಳು, ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ತಟ್ಟೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾ.

ಸುಮತಿ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಎದ್ದು ಬಂದು, ಕಮಲಳ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಳು. ಮಳೆಯ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಕಿಟಕಿ ತೆರೆದಿದ್ದರಿಂದ, ಒಳಗೆ ತಂಪಾದ ಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಗಾಳಿಗೆ ಸುಮತಿಯ ಮುಖದಲ್ಲಿನ ಕೂದಲು ಕಮಲಳ ಕಡೆಗೆ ಸರಿದವು. ಆ ಕ್ಷಣ, ಕಮಲಳು ಸುಮತಿಯ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಸುಮತಿಯ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಪ್ರೌಢಿಮೆ, ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಆಳ. ಆ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಕಮಲಳನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ತೂರಿ ನೋಡಿದಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ಸುಮತಿಯ ತುಟಿಗಳ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನಗು ಮೂಡಿತು. ಆ ನಗು, ಕಮಲಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಂಪನ ಉಂಟು ಮಾಡಿತು.

"ಕಮಲ, ನೀನು ತುಂಬಾ ಸುಸ್ತಾಗಿದ್ದೀಯಾ," ಎಂದಳು ಸುಮತಿ, ತನ್ನ ಮೃದು ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ. ಆ ಧ್ವನಿ, ಕಮಲಳ ಕಿವಿಗೆ ಜೇನಿನಂತೆ ಹರಿಯಿತು. ಕಮಲಳು ತಲೆಯಾಡಿಸಿದಳು, ಆದರೆ ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಸುಮತಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನೇ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಸುಮತಿ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಕಮಲಳ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟಳು. ಆ ಸ್ಪರ್ಶ, ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಕಮಲಳು ಅದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲಿಲ್ಲ. ಸುಮತಿಯ ಬೆರಳುಗಳು, ಕಮಲಳ ಕೆನ್ನೆಗಳನ್ನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಸವರುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಸ್ಪರ್ಶದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಕಾಮ, ಒಂದು ಬಗೆಯ ಹಂಬಲ. ಕಮಲಳ ಉಸಿರಾಟ ವೇಗವಾಯಿತು.

"ಅತ್ತಿಗೆ..." ಕಮಲಳು ತಡವರಿಸಿದಳು. ಸುಮತಿ ನಕ್ಕು, ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ಕಮಲಳ ಕಡೆಗೆ ತಂದಳು. ಇಬ್ಬರ ಉಸಿರಾಟ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಬೆರೆತಾಗ, ಕಮಲಳು ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಳು. ಸುಮತಿಯ ತುಟಿಗಳು, ಕಮಲಳ ತುಟಿಗಳನ್ನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದವು. ಆ ಸ್ಪರ್ಶ, ಒಂದು ಮುತ್ತಿನಂತೆ, ಆದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಆಳವಾದ ಬಯಕೆ ಇತ್ತು. ಮಳೆಯ ಶಬ್ದ, ಇಬ್ಬರ ಹೃದಯ ಬಡಿತದ ಶಬ್ದ, ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಬೆರೆತು ಒಂದು ಹೊಸ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಸುಮತಿಯ ಮುತ್ತು, ಇನ್ನಷ್ಟು ತೀವ್ರವಾಯಿತು. ಕಮಲಳು ತನ್ನ ಕೈಗಳನ್ನು ಸುಮತಿಯ ಕುತ್ತಿಗೆಯ ಸುತ್ತ ಹಾಕಿದಳು. ಆ ಕ್ಷಣ, ಜಗತ್ತು ನಿಂತುಹೋದಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ಹೊರಗಿನ ಮಳೆ, ಒಳಗೆ ಹರಡಿದ್ದ ತಂಪಾದ ಗಾಳಿ, ಇವೆಲ್ಲವೂ ಆ ಕ್ಷಣದ ಬೆಂಕಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದವು.

ಸುಮತಿಯ ಕೈಗಳು, ಕಮಲಳ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಸ್ಪರ್ಶ, ಕಮಲಳ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಲೆ ಎಬ್ಬಿಸಿತು. ಸುಮತಿಯ ಮುತ್ತು, ಕಮಲಳ ದೇಹದ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗಳನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಮಲಳು ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಸುಮತಿಗೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡಳು, ತನ್ನೊಳಗಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು, ಎಲ್ಲಾ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಸುಮತಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದಳು. ಆ ಸಂಜೆ, ಮಳೆಯ ನಡುವೆ, ಅತ್ತಿಗೆ-ಸೊಸೆ ಬಾಂಧವ್ಯದ ಎಲ್ಲೆಗಳನ್ನು ದಾಟಿ, ಇಬ್ಬರು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮೊಳಗಿದ್ದ ಕಾಮವನ್ನು, ತಮ್ಮೊಳಗಿದ್ದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಹಂಚಿಕೊಂಡರು. ಆ ಕ್ಷಣ, ಆ ಸ್ಪರ್ಶ, ಆ ಮುತ್ತು, ಅವರ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಒಂದು ಹೊಸ, ಅಘೋರವಾದ, ಆದರೆ ಆಳವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ನೀಡಿತು.