Kambi Kathakal Story 14 in Malayalam

നീലഗിരിയുടെ കുളിരണിയിക്കുന്ന താഴ്വരകളിൽ, പച്ചപ്പ് പുതച്ച മലനിരകൾക്കിടയിൽ, രാഗിണിയുടെയും വരുണിന്റെയും പ്രണയം പൂത്തുകൊണ്ടിരുന്നു. രാഗിണി, നഗരത്തിന്റെ തിരക്കുകളിൽ നിന്നും ഓടിയൊളിച്ച്, പ്രകൃതിയുടെ ശാന്തത തേടി ഇവിടെയെത്തിയതായിരുന്നു. വരുൺ, ഈ ഗ്രാമത്തിലെ കർഷകനും, പ്രകൃതിയുമായി ഇഴുകിച്ചേർന്ന് ജീവിക്കുന്ന ചെറുപ്പക്കാരനും. ആദ്യ കൂടിക്കാഴ്ചയിൽ തന്നെ അവർക്കിടയിൽ എന്തോ ഒരു ആകർഷണം തോന്നിയിരുന്നു. രാഗിണിയുടെ കണ്ണുകളിലെ ആഴം, വരുണിനെ അവളിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു. വരുണിന്റെ നിഷ്കളങ്കമായ പുഞ്ചിരി, രാഗിണിയുടെ ഹൃദയത്തിൽ സന്തോഷം നിറച്ചു.

ഓരോ ദിവസവും അവർ കണ്ടുമുട്ടി. പുലർകാലെ മഞ്ഞിൽ കുളിച്ച താഴ്വരയിലൂടെയുള്ള നടത്തം, വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ കാട്ടുപൂക്കളുടെ ഗന്ധം നിറഞ്ഞ പുഴയരികിലെ സംസാരങ്ങൾ. വരുൺ രാഗിണിക്ക് ഈ മണ്ണിന്റെ കഥകൾ പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. അവിടുത്തെ ഓരോ ചെടിയെയും, പുഴയെയും, മലകളെയും കുറിച്ച്. രാഗിണി ആകാംഷയോടെ കേട്ടിരുന്നു. അവളുടെ നഗര ജീവിതത്തിലെ ശൂന്യതയ്ക്ക് പകരം, വരുണിന്റെ സ്നേഹവും ഈ മണ്ണിന്റെ സൗന്ദര്യവും നിറഞ്ഞു.

ഒരു ദിവസം, വൈകുന്നേരത്തെ നടത്തത്തിനിടയിൽ, അവർ ഒരു ചെറിയ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിനരികിൽ എത്തി. ചുറ്റും നിറയെ പൂത്തുകിടക്കുന്ന കാട്ടുപൂക്കൾ. കാറ്റിന്റെ താളത്തിൽ അവ ചലിച്ചു. വരുൺ രാഗിണിയുടെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ചു. ആ സ്പർശനം രാഗിണിയുടെ ശരീരത്തിൽ ഒരു വിറയലുണ്ടാക്കി. അവളുടെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിക്കാൻ തുടങ്ങി. വരുൺ അവളെ മെല്ലെ തന്റെ അടുത്തേക്ക് വലിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ പ്രണയത്തിന്റെ തിളക്കം. രാഗിണിയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

അവർ പരസ്പരം നോക്കി നിന്നു. വാക്കുകൾക്കതീതമായ ഒരു നിമിഷം. വരുൺ രാഗിണിയുടെ മുഖം തന്റെ കൈയ്കളിൽ എടുത്തു. അവളുടെ കവിളുകളിൽ മൃദുവായി തലോടി. രാഗിണി കണ്ണുകൾ അടച്ചു. വരുണിന്റെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ കവിളുകളിൽ പതിഞ്ഞു, പിന്നെ താടിയിൽ, ഒടുവിൽ അവളുടെ അധരങ്ങളിൽ. ആ ചുംബനം വളരെ മൃദലവും, അതേസമയം തീവ്രവുമായിരുന്നു. വർഷങ്ങളായി ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച വികാരങ്ങൾ ആ ചുംബനത്തിലൂടെ പുറത്തുവന്നു. രാഗിണിയുടെ ശരീരം അവനിലേക്ക് ചേർന്നു.

അവരുടെ ശരീരം പരസ്പരം താപിച്ചു. രാഗിണിയുടെ കൈകൾ വരുണിന്റെ കഴുത്തിൽ ചുറ്റി. അവന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ പരസ്പരം ഉരസി. ആ സ്പർശനങ്ങളിൽ ആസക്തിയുടെയും പ്രണയത്തിന്റെയും തീവ്രത നിറഞ്ഞു. രാഗിണിയുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി. വരുൺ അവളെ കൂടുതൽ മുറുകെ പുണർന്നു. അവരുടെ ശരീരങ്ങൾക്കിടയിൽ യാതൊരു വിടവുമില്ലാതെ അവർ കൂടുതൽ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

അവരുടെ പ്രണയം ആ രാത്രിയിൽ പൂത്തുലഞ്ഞു. ആ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിനരികിൽ, പ്രകൃതിയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, അവർ ഒരുമിച്ചു. ഓരോ സ്പർശനവും, ഓരോ ചുംബനവും, ഓരോ നോട്ടവും അവർക്കിടയിൽ പ്രണയത്തിന്റെ പുതിയ അധ്യായങ്ങൾ തുറന്നു. രാഗിണിക്ക് വരുണിൽ താൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയതെല്ലാം തിരികെ കിട്ടി. വരുണിന് രാഗിണിയിലൂടെ ജീവിതത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം മനസ്സിലായി. നീലഗിരിയുടെ താഴ്വരകളിൽ അവരുടെ പ്രണയം ഒരു പുഴപോലെ ഒഴുകി, ഒരു പൂന്തോട്ടംപോലെ വിടർന്നു.