ପ୍ରଥମ ରାତି Story 8 in Odia
ରାତି ଘୋର ହେଲାଣି। ବାହାରେ ଝିପିଝିପି ବର୍ଷା ଲାଗିଛି, ତା ସାଙ୍ଗକୁ ପବନର ହାଲକା ଝାଞ୍ଜି। ଘର ଭିତରେ କିନ୍ତୁ ଏକ ଅପୂର୍ବ ନିଶା ଲାଗିଛି। ଲୀନା ଆଜି ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ଶାଶୁଘରକୁ ଆସିଛି। ତା'ର ହୃଦୟ ଧଡ଼ଧଡ଼ କରୁଛି, ଉତ୍ସାହ, ଭୟ, ଆଉ ଅନେକ ଅଜଣା ଆଶଙ୍କାର ମିଶ୍ରଣରେ। ସେ ତା'ର ସ୍ୱାମୀ ରାଜେଶର ଅପେକ୍ଷାରେ ଅଛି। ରାଜେଶ ଟିକେ ଡେରିରେ ଘରକୁ ଫେରିଛି, ଅଫିସର କାମରେ।
ଲୀନା ତା'ର ନୂଆ ଶାଢ଼ୀକୁ ଟିକେ ଠିକ କଲା। ତା'ର ଲାଲ ରଙ୍ଗର ଶାଢ଼ୀ ତା'ର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟକୁ ଆହୁରି ବଢ଼ାଇ ଦେଇଛି। ତା'ର ଗହଣା ଗୁଡ଼ିକ ତା'ର ପରିଚୟ ଦେଉଥିଲା, ହେଲେ ତା'ର ଚଞ୍ଚଳ ଆଖି ଆଉ ଲାଜୁକ ହସ ତା'ର ଅସଲ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଥିଲା। ରାଜେଶ ଘର ଭିତରକୁ ପଶିଲା। ତା'ର ଚେହେରାରେ ଥକାଣ ଥିଲେ ବି, ଲୀନାକୁ ଦେଖି ତା'ର ମୁହଁରେ ଏକ ମଧୁର ହସ ଫୁଟି ଉଠିଲା। ସେ ଲୀନାର ପାଖକୁ ଆସି ତା'ର ହାତ ଧରିଲା। ତା'ର ହାତ ଛୁଆଁରେ ଲୀନାର ଦେହରେ ଏକ ଶିହରଣ ଖେଳିଗଲା।
"କେମିତି ଅଛ ଲୀନା?" ରାଜେଶର କଣ୍ଠସ୍ୱରରେ ପ୍ରେମର ମୃଦୁତା ଥିଲା।
"ଭଲ ଅଛି। ଆପଣ?" ଲୀନା ଲାଜେଇ ଉତ୍ତର ଦେଲା।
"ତୋ ପାଖରେ ଥିଲେ କେମିତି ନ ରହିବି?" ରାଜେଶ ଲୀନାର କାନ ପାଖରେ କହିଲା। ତା'ର ନିଃଶ୍ୱାସ ଲୀନାର ଗାଲରେ ଲାଗି ତାକୁ ଅଧିକ ଲାଜେଇ ଦେଲା।
ରାଜେଶ ଲୀନାର ହାତ ଧରି ତାକୁ ତା'ର ଶୋଇବା ଘରକୁ ନେଇଗଲା। ଘରର ଆଲୁଅ ଟିକେ କମ ଥିଲା, ମାତ୍ର ଲୀନାର ମନରେ ଥିବା ଉତ୍ତେଜନା ତାକୁ ସବୁକିଛି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରି ଦେଉଥିଲା। ରାଜେଶ ଲୀନାର ମୁହଁକୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ଉପରକୁ ଉଠାଇଲା। ତା'ର ଆଖିରେ ଥିବା ପ୍ରେମ ଆଉ କାମନା ଲୀନାକୁ ମନ୍ତ୍ରମୁଗ୍ଧ କରିଦେଲା। ରାଜେଶ ତା'ର ଲମ୍ବା ଛନ୍ଦାଳୁଆ କେଶ ରାଶିକୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ଖୋଲିଦେଲା। କେଶରୁ ଝରି ପଡ଼ୁଥିବା ଫୁଲର ସୁଗନ୍ଧ ତା'ର ଆଖପାଖରେ ଫୁଲି ଉଠିଲା।
"ତୁ ଏତେ ସୁନ୍ଦର ଲୀନା," ରାଜେଶ କହିଲା, ତା'ର ସ୍ୱରରେ ଆବେଗ ଢଳଢଳ କରୁଥିଲା। ସେ ଧୀରେ ଧୀରେ ଲୀନାର ଗାଲରେ ଚୁମ୍ବନ ଦେଲା, ତା'ର ଓଠ ଲୀନାର କାନ ଉପରେ ଲାଗିଲା। ଲୀନାର ଶରୀରରେ ଏକ ଅପୂର୍ବ କମ୍ପନ ଖେଳିଗଲା। ତା'ର ନିଃଶ୍ୱାସ ପ୍ରଶ୍ୱାସ ଭାରି ହୋଇଗଲା।
ରାଜେଶ ତା'ର ଶାଢ଼ୀର ଫିତା ଖୋଲିବାକୁ ଲାଗିଲା। ତା'ର ପ୍ରତିଟି ସ୍ପର୍ଶ ଲୀନା ପାଇଁ ଥିଲା ଏକ ନୂଆ ଅନୁଭୂତି। ତା'ର ଛାତି ଉପରୁ ଶାଢ଼ୀ ଖସିଯିବା ମାତ୍ରେ ରାଜେଶ ଲୀନାର କୋମଳ ତନୁକୁ ଦେଖି ମୋହିତ ହୋଇଗଲା। ଲୀନାର ଗୋରା ରଙ୍ଗ ତା'ର ଲାଲ ଶାଢ଼ୀ ଉପରେ ଏକ ଅପୂର୍ବ ଦୃଶ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିଲା। ରାଜେଶ ଧୀରେ ଧୀରେ ଲୀନାର ଶରୀରରେ ଚୁମ୍ବନ ଦେବାକୁ ଲାଗିଲା। ତା'ର ଓଠ ଲୀନାର କୋମଳ ଛାତି ଉପରେ ଲାଗିଲା, ତା'ର ସ୍ୱରରେ ପ୍ରେମର କାମନା ଫୁଟି ଉଠିଲା। ଲୀନା ରାଜେଶକୁ ଜାବୁଡ଼ି ଧରିଲା, ତା'ର ଦେହ ରାଜେଶର ଗରମ ଶରୀରରେ ଘଷି ହେଉଥିଲା।
ରାଜେଶ ଲୀନାର ଶରୀରର ପ୍ରତିଟି ଅଙ୍ଗକୁ ତା'ର ପ୍ରେମରେ ଭିଜାଇ ଦେଉଥିଲା। ତା'ର ହାତ ଲୀନାର କଟିରେ ଲାଗିଲା, ତା'ର ଛାତି ଉପରକୁ ଉଠିଗଲା। ଲୀନା ରାଜେଶର ବାହୁରେ ନିଜକୁ ସମର୍ପଣ କରିଦେଲା। ତା'ର ପ୍ରଥମ ରାତି ଥିଲା ଏକ ନିଆଁଖୁଣ୍ଟା, ଯାହା ଉଭୟଙ୍କୁ ପ୍ରେମର ଅମୃତରେ ଭିଜାଇ ଦେଉଥିଲା। ତା'ର ଶରୀରରେ ଥିବା ପ୍ରତିଟି ରୋମ ଉତ୍ତେଜିତ ହୋଇ ଉଠୁଥିଲା। ରାଜେଶ ଲୀନାର କାନରେ କହିଲା, "ଆଜି ରାତି ଆମର।" ଲୀନା ତା'ର ମୁହଁ ଉପରକୁ ଉଠାଇ ରାଜେଶକୁ ଦେଖିଲା, ତା'ର ଆଖିରେ ଥିଲା ପ୍ରେମ, ବିଶ୍ୱାସ ଆଉ ଏକ ନୂଆ ଜୀବନର ଆଶା। ରାଜେଶ ତା'ର ଓଠ ଲୀନାର ଓଠ ଉପରେ ରଖିଲା। ସେ ଚୁମ୍ବନ ଥିଲା ଗଭୀର, ପ୍ରେମପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଉ ଅନନ୍ତ। ତା'ର ପ୍ରଥମ ରାତି ଥିଲା ଏକ ସ୍ୱପ୍ନ, ଯାହା ଉଭୟଙ୍କ ପ୍ରେମକୁ ଅଧିକ ପ୍ରଖର କରିଦେଲା।