అత్త కోడలు కథలు Story 1 in Telugu
సూర్యకిరణాలు కిటికీలోంచి చొచ్చుకువచ్చి, గదిలోని నిశ్శబ్దాన్ని చీల్చుతున్నాయి. రమాదేవి మెల్లగా కళ్ళు తెరిచింది. పక్కనే తన భర్త, రఘురామ్, గాఢ నిద్రలో ఉన్నాడు. రమాదేవికి నలభై ఏళ్ళు. ఆమె అందం ఇంకా ఆమె ముఖంలో నిలిచే ఉంది. ఆమె శరీరం, గృహకృత్యాల వల్ల కొంచెం ఒదుగుతున్నా, ఇంకా ఆకర్షణీయంగానే ఉంది. రఘురామ్ కొడుకు, కిరణ్, ఇరవై ఐదేళ్ళ యువకుడు. ఇటీవలే తన ఉద్యోగం కోసం వేరే నగరానికి వెళ్ళి, రెండు రోజుల క్రితమే తిరిగి వచ్చాడు. కిరణ్ అంటే రమాదేవికి ప్రాణం. తన కొడుకుని ముద్దుగా పెంచుకుంది.
రమాదేవి లేచి, రఘురామ్ ను కప్పుతో కప్పి, మెల్లగా మంచం దిగింది. కిచెన్ లోకి వెళ్ళి, కాఫీ పెట్టుకుంది. కిటికీలోంచి బయటికి చూస్తుంటే, తోటలో పూసిన మల్లెపూల సువాసన గాలిలో తేలుతోంది. ఆ సువాసన ఆమెను ఏదో తెలియని లోకాలకు తీసుకెళ్ళింది. ఈ మధ్యకాలంలో, కిరణ్ తో తనకున్న అనుబంధం ఏదో కొత్తగా మారుతున్నట్లు అనిపిస్తోంది. మొదట్లో అది కేవలం తల్లి ప్రేమ అనుకుంది. కానీ ఇప్పుడు, ఆ ప్రేమలో ఏదో తెలియని ఆకర్షణ, ఒక రకమైన సందిగ్ధత చోటు చేసుకున్నాయి. కిరణ్ తనని చూసే చూపుల్లో, తనతో మాట్లాడే మాటల్లో ఏదో మార్పు వచ్చింది. అది రమాదేవికి అర్థమవుతోంది, కానీ ఆమె దాన్ని వ్యతిరేకించలేకపోతోంది.
కిరణ్ గదిలోంచి బయటికి వచ్చి, వంటింట్లోకి వచ్చాడు. "అమ్మా, కాఫీ?" అన్నాడు, అతని గొంతు ఇంకా నిద్ర మత్తుతో ఉంది. రమాదేవి వెనక్కి తిరిగి చూసింది. కిరణ్, నల్లని చర్మంతో, పొడవుగా, దృఢంగా ఉన్నాడు. అతని కళ్ళల్లో ఏదో మెరుపు, పెదవుల మీద చిరునవ్వు. ఆ దృశ్యం రమాదేవి గుండెల్లో ఏదో తెలియని అలజడిని సృష్టించింది. ఆమె అతని చేతిలోంచి కాఫీ కప్పు అందుకుంటూ, "అవును నాన్నా, నీ కోసమే పెట్టాను," అని మెల్లగా అంది.
కిరణ్ ఆమె కళ్ళల్లోకి సూటిగా చూశాడు. ఆ చూపులో ఒక రకమైన అడగని ప్రశ్న, ఒక తీరని కోరిక ఉన్నాయి. రమాదేవి ఆ చూపును తట్టుకోలేక, తల దించుకుంది. "ఈ మధ్య నువ్వు చాలా మారిపోయావు కిరణ్. ఏదో ఆలోచిస్తున్నట్లు ఉంటావు," అంది, సంభాషణను దారి మళ్ళించడానికి ప్రయత్నిస్తూ.
కిరణ్ మెల్లగా ఆమె దగ్గరికి వచ్చి, ఆమె భుజాన్ని స్పృశించాడు. అతని వేళ్ళ స్పర్శ ఆమె శరీరంలో ఒక విద్యుత్ ప్రవాహాన్ని సృష్టించింది. "అమ్మా... నువ్వు నా పక్కన ఉన్నప్పుడు నాకు అంతా బానే ఉంటుంది," అన్నాడు, అతని గొంతులో ఒక రకమైన వణుకు. ఆ మాటల్లోని అర్థం రమాదేవికి స్పష్టంగా అర్థమైంది. ఆమె గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది. ఆమె తన కొడుకుని, తన బిడ్డని, ఈ విధంగా చూడాల్సి వస్తుందని ఎప్పుడూ ఊహించలేదు. కానీ, ఆమె మనసులో కూడా ఏదో తెలియని ఆకర్షణ, ఒక రకమైన అంగీకారం మెల్లగా మొలకెత్తుతున్నాయి.
ఆ రోజు సాయంత్రం, రఘురామ్ బయట స్నేహితులతో కలిసి విందుకు వెళ్ళాడు. ఇంట్లో రమాదేవి, కిరణ్ మాత్రమే ఉన్నారు. బయట చిటపటలాడుతున్న వర్షం, లోపలి నిశ్శబ్దాన్ని మరింత గాఢంగా మార్చింది. రమాదేవి హాల్లో కూర్చుని పుస్తకం చదువుతోంది. కిరణ్ ఆమె పక్కనే వచ్చి కూర్చున్నాడు. గాలిలో ఏదో తెలియని ఉద్రిక్తత. ఇద్దరూ ఒకరినొకరు చూసుకోవడం తప్ప, మాటలు రాలేదు.
కిరణ్ మెల్లగా తన చేతిని రమాదేవి చేతి మీద పెట్టాడు. ఆమె శరీరం స్తంభించిపోయింది. అతని వేళ్ళు ఆమె చేతి వేళ్ళతో పెనవేసుకున్నాయి. ఆ స్పర్శలో ఎంతో సున్నితత్వం, ఎంతో ఆరాధన ఉన్నాయి. రమాదేవి తన చేతిని తీసివేయలేదు. ఆమె కళ్ళు కిరణ్ కళ్ళల్లోకి చూశాయి. ఆ కళ్ళల్లో ఆమెకు కనిపించింది కేవలం ప్రేమ, ఆప్యాయత కాదు, అంతకు మించిన ఏదో లోతైన కోరిక. ఆ కోరిక ఆమెలో కూడా ఉంది.
కిరణ్ మెల్లగా ఆమె ముఖాన్ని తన చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు. అతని చూపుల్లో ఒక రకమైన ఆతృత, ఒక రకమైన భయం ఉన్నాయి. "అమ్మా..." అని పిలిచాడు, అతని గొంతు పెళుసుగా మారింది. రమాదేవి కళ్ళు మూసుకుంది. ఆమె పెదవుల మీద ఒక చిన్న చిరునవ్వు మెరిసింది. ఈ క్షణం కోసం ఆమె మనసు ఎంతగానో వేచి చూసిందో ఆమెకే తెలియదు. కిరణ్ ఆమె పెదవులను మెల్లగా స్పృశించాడు. ఆ స్పర్శలో ఒక రకమైన ఆరాధన, ఒక రకమైన అంగీకారం ఉన్నాయి. ఆ ముద్దులో, ఎన్నో సంవత్సరాల తల్లి ప్రేమ, కొత్తగా చిగురించిన ఆకర్షణ, ఒకదానితో ఒకటి పెనవేసుకున్నాయి. ఆ రాత్రి, వారిద్దరి మధ్య ఉన్న బంధం, తల్లి కొడుకుల బంధం నుంచి, ఒక లోతైన, గాఢమైన అనుబంధంగా మారింది. ఆ అనుబంధం, సమాజం కన్నా, లోకం కన్నా, వారిద్దరికీ చాలా ముఖ్యమైనదిగా మారింది.